" Het onvergetelijke ballonfestival van 2008”
Een uniek spektakel dat anno 2026 nog steeds in de herinnering voortleeft
Sommige dagen blijven voor altijd in het geheugen gegrift. Dagen waarop een gewone plek plots verandert in een magische wereld vol verwondering. Zo’n moment was het ballonfestival van 15, 16 en 17 augustus 2008 op het Helzoldveld in Heusden-Zolder.
Drie dagen lang werd het volledige terrein van het Helzoldstadion vrijgemaakt voor een bijzonder spektakel: tientallen kleurrijke luchtballonnen die de hemel zouden vullen. De organisatie lag in handen van “The Nightstore”, die ervoor zorgde dat het een evenement werd om nooit te vergeten.
Vanaf de vroege uren heerste er een bijzondere sfeer op het terrein. De grote ballonnen lagen nog als reusachtige doeken verspreid over het gras, wachtend op hun moment. Bezoekers konden van dichtbij zien hoe de ballonvaarders hun indrukwekkende vaartuigen voorbereidden. De enorme ballonhoezen werden uitgerold, gecontroleerd en zorgvuldig klaargemaakt. De krachtige branders werden getest en met warme lucht werden de gigantische vormen langzaam tot leven gebracht.
Wat eerst een kleurrijk doek op de grond leek, veranderde beetje bij beetje in een imposante luchtballon die zich oprichtte boven het veld. Voor kinderen was het pure magie: met grote ogen keken ze hoe tekenfilmfiguren, bekende figuren uit stripverhalen en bijzondere vormen één voor één verschenen. Het leek alsof een stukje fantasie uit boeken en films werkelijkheid werd.
Massaal zakten mensen uit Heusden-Zolder en omgeving af naar het Helzoldstadion. Gezinnen kwamen genieten van het spektakel, kinderen liepen verwonderd rond en overal klonk enthousiasme. Het terrein werd een ontmoetingsplaats waar iedereen samenkwam om dit unieke gebeuren mee te maken.
Terwijl de ballonvaarders zich voorbereidden, stegen de kleurrijke reuzen één voor één op. Langzaam verlieten ze het gras en verdwenen ze richting de hemel. De combinatie van de stilte van de zwevende ballonnen, de prachtige kleuren en de enthousiaste reacties van het publiek maakte het tot een onvergetelijk schouwspel.
Het middenveld van het voetbalterrein was volledig ingenomen door de ballonvaarders en de gelukkigen die vooraf een ballonvaart hadden geboekt. Voor hen werd het een ervaring om nooit te vergeten. Hoog boven Heusden-Zolder kregen zij een uitzicht dat maar weinigen ooit mochten beleven.
Ook voor mij als fotograaf was dit een bijzonder moment. Ik kreeg de kans om mee de lucht in te gaan en deze uitzonderlijke beelden vast te leggen. Het was mijn eerste ballonvaart en een ervaring die moeilijk te beschrijven is. De rust boven de omgeving, het zicht over het landschap en het besef dat je zomaar boven het dagelijkse leven zweeft… het was werkelijk fascinerend.
De beelden van die dagen vertellen vandaag nog steeds het verhaal van een evenement dat zijn gelijke niet kende. Een stukje geschiedenis op ons grondgebied, een moment waarop de hemel boven Helzold even helemaal van ons leek.
Jammer genoeg bleef het bij één editie. Het ballonfestival verdween weer uit het straatbeeld, maar de herinneringen bleven bestaan.
Anno 2026 – zou zoiets nog mogelijk zijn?
Een ballonfestival op het Helzoldterrein zou vandaag opnieuw een prachtig evenement kunnen zijn, maar er zijn meer factoren waarmee rekening moet worden gehouden dan vroeger. Vooral de aanwezigheid van het militaire vliegveld van Helchteren speelt hierbij een belangrijke rol. Het luchtruim is geen vrije ruimte: de activiteiten van onze Belgische Luchtmacht hebben steeds voorrang en alle andere vormen van luchtvaart moeten hiermee rekening houden.
Een groot ballonfestival vraagt daarom uitgebreide afspraken, veiligheidsmaatregelen en toestemming rond het gebruik van het luchtruim. De ballonvaarders moeten hun vluchten perfect kunnen afstemmen met de bevoegde instanties.
Maar wie weet… misschien komt er ooit opnieuw zo’n moment waarop de hemel boven Heusden-Zolder gevuld wordt met kleur. Want wie er in augustus 2008 bij was, weet één ding zeker:
Toen de ballonnen opstegen boven Helzold, keek iedereen even omhoog… en werd een gewone zomerdag een buitengewone herinnering.
