De leerlingen (6-18 jaar) van de Academie voor Beeldende Kunsten stellen tentoon in ZLDR Luchtfabriek met gratis familiezoektocht SCHATTEN VAN VLIEG.
Benieuwd naar de route?
Wie de tocht graag van dichtbij volgt, kan de geplande route bekijken via Komoot:
Sterrenwacht
De sterren staan al op hun wacht,
ze fluisteren zacht in volle pracht:
“Laat gaan wat zwaar was, houd wat licht —
en slaap onder ons stille zicht.”
Op 28 augustus 2026 start ons nieuwe seizoen in de Sporthal van Heusden!
Wil je kennismaken met de traditionele Japanse Ju-Jutsu? Iedereen is welkom! Je krijgt de kans om 3 keer gratis te komen proberen, volledig op je eigen tempo en in een ontspannen sfeer.
Of je nu beginner bent of al ervaring hebt: kom gerust eens langs en ontdek wat Ju-Jutsu voor jou kan betekenen!
Meer info vind je op onze website: Bushido Ju-Jutsu Zolder.
We kijken ernaar uit om jullie te verwelkomen!
Met veel dank aan Simonne Mertens voor deze fotoreeks
De Belisol 24 Hours of Zolder staan voor de deur en dat betekent dat Circuit Zolder zich de komende dagen opnieuw mag opmaken voor een van de drukste en meest sfeervolle autosportweekends van het jaar. Voor de echte racefanaten worden het dan ook enkele dagen om naar uit te kijken. En alsof het indrukwekkende programma nog niet genoeg is, lijken ook de weersvoorspellingen voorlopig mee te werken met veelbelovend zomerweer.
De voorbereidingen op en rond het circuit zijn inmiddels volop begonnen. Vandaag kwamen de eerste zware vrachtwagens het circuit binnengereden. Aan boord bevindt zich alles wat de verschillende raceteams nodig hebben om hun tenten, boxen en technische installaties volledig op te bouwen.
Wie als bezoeker naar een raceweekend komt, ziet vooral de bolides die over het circuit razen. Achter de schermen gaat daar echter een enorme logistieke operatie aan vooraf.
De teams moeten hun volledige infrastructuur opbouwen en ervoor zorgen dat alle onderdelen, gereedschappen, banden, reserveonderdelen en technische apparatuur op de juiste plaats terechtkomen. Alles moet bovendien logisch en efficiënt georganiseerd zijn.
Tijdens een 24-uursrace telt immers iedere seconde. Wanneer een wagen binnenkomt voor een pitstop of wanneer er onverwacht een technisch probleem opduikt, moeten de mecaniciens onmiddellijk kunnen handelen. Kostbare tijd verliezen omdat het juiste materiaal niet meteen gevonden wordt, kan tijdens een langeafstandsrace uiteindelijk zelfs het verschil betekenen tussen winst en verlies.
Ook de grote hospitality- en feesttenten worden momenteel opgebouwd. Daar zullen zaterdagavond tal van bezoekers, sponsors en genodigden terechtkunnen voor etentjes, optredens en uiteraard een stevig feestje. Met speciale lichteffecten en verschillende DJ's wordt er alles aan gedaan om ook naast het circuit voor de nodige sfeer te zorgen.
Bij Pitlane Paradise staat zaterdag alvast een uitgebreide line-up gepland, met onder meer DJ Achilles, BØ, Tach Cremer, Peter Luts, DJ Rumix, Mr Grammy, DJ Kat, Lassy fm, DJ Fou en DJ Yce. Het feest gaat door tot diep in de nacht.
Maar wat staat er de komende dagen nu precies op het programma?
Morgen, woensdag 26 augustus, wordt het officiële raceweekend op gang getrokken met de Belisol 24 Hours Parade.
Om 15.30 uur vertrekt de indrukwekkende colonne met racewagens richting het Heldenplein. De wagens worden daarbij uiteraard begeleid door de politie.
Voor de fans is dit een unieke gelegenheid om de racewagens eens van dichtbij te bewonderen. Op het Heldenplein kunnen bezoekers bovendien deelnemen aan handtekeningsessies, selfies maken met de piloten en hun bolides bekijken.
Ook voor een praatje met de piloten en mecaniciens is dit een ideaal moment. Voor wie de teams graag eens buiten de hectiek van de pitlane wil ontmoeten, is de parade dan ook een absolute aanrader.
Het verhaal van fotografe Ria De Clerck begon op vraag van de InternetGazet. Ria, die voordien nog nooit liveacts had gefotografeerd, ging op 10 april 2011 de uitdaging aan om in het MUZEcafé foto’s te maken van de bekende contrabassist Nilson Matta.
Wat begon als een eenmalige opdracht, groeide al snel uit tot een eigen, herkenbare fotografische stijl. Met haar spontane close-ups wist Ria niet alleen muzikanten treffend in beeld te brengen, maar ook de emotie, energie en liefde voor muziek die tijdens concerten voelbaar zijn.
Steeds opnieuw probeerde ze het gevoel en de beleving van muziek te vertalen naar beeld. Haar focus lag daarbij op de artiesten: de expressie, de concentratie, de interactie en vooral de momenten die je als toeschouwer niet altijd ziet.
Het MUZEcafé werd zo een vaste plek in Ria’s fotografisch leven. Ze was er tot wel 50 keer per seizoen aanwezig. Op 27 september 2020 maakte Ria haar laatste concertfoto’s, van David Ronaldo & The Dice.
Samen met haar partner Frans Morawski brengen we met deze expo een overzicht van Ria’s concertfotografie. We keren terug naar de plek waar ze zoveel muzikale momenten beleefde en waar ze haar liefde voor muziek en fotografie met elkaar kon verbinden.
De expo opent op zaterdag 5 september 2026 vanaf 19 uur. En uiteraard mag daarbij live muziek niet ontbreken.
Johan Schroyen & Gema Lopez Gonzales
[o.a. Big Joe & Phantom 309]
Lode & Katrien
[Het Kleine Concert]
Roeland Bierkens
[Ake & Alley]
Luc Cuppens
[o.a. From Us to You en de Stoopkes]
zorgen die avond voor de muzikale klanken, met een vleugje folk en een boventoon.
Iedereen is van harte welkom, maar graag vooraf inschrijven voor de opening.
De expo blijft daarna nog te bezoeken tot en met zondag 11 oktober 2026 in het MUZEcafé.
MUZEcafé
Marktplein 3
3550 Heusden-Zolder
Een expo over muziek, mensen en momenten die dankzij Ria’s lens voor altijd blijven bestaan.
Openingsavond op 5 sept. om 19h.-
Onder de kerktoren vertrokken
Sommige
verhalen beginnen niet met een groot plan, maar met een vroege ochtend en een
man op een fiets.
In
1973, tijdens het bivak in Pulle, reed Roger Schillebeeks elke dag voor dag
en dauw zijn kilometers door de Antwerpse Kempen. Een jonge wijkmeester, vol
goesting. Het bestuur zag het vuur in zijn ogen en gaf hem een opdracht: start
een fietsclub.
23
mei 1976. De eerste rit naar Scherpenheuvel.
Drie
deelnemers. Jef Meykens, een kompaan van de mijn van Houthalen — op een
vrouwenfiets — en Roger als begeleider. De verwachtingen waren groot, de
opkomst klein. Maar wie KWB kent, weet: opgeven staat niet in het woordenboek.
In
juni volgde een nieuwe poging. Drie zondagen om 9 uur verzamelen aan de kerk.
En ja hoor — gemiddeld tien fietsers. In april 1977 startte het eerste volle
seizoen. Onder de kerktoren. De kapelaan met de kwispel om ons te zegenen.
Vijftien mannen die samen de baan op trokken.
We
waren vertrokken.
Elke
zondag bijna 60 kilometer. Fietsen waaraan iedereen zelf gesleuteld had.
Kettingen die kraakten. Versnellingen die soms hun eigen wil hadden. En bijna
geen rit zonder platte band. Maar wanneer iemand lek reed? Dan stopte iedereen.
Geen gemor. Fiets op zijn kop, bandenlichters bovenhalen, handen zwart van het
vet. Iemand haalde een nieuwe tube boven, een ander pompte. Dat was
vanzelfsprekend. Zo hoorde het.
Langzaam
veranderden de fietsen. Ze begonnen op koersfietsen te lijken. Drie
versnellingen! Luxe. Er kwam een fietsboekje met het rittenschema. Iedereen
kreeg een truitje van de BAC. Er werd een verzekering geregeld. En toen Roger
voorzitter werd van KWB Zolder-Centrum, nam Louis Vanoppen de leiding van de
fietsclub over. De leiders volgden elkaar op door Lucien Vanderhoydonck, en
Willy Vanhoudt. Maar de rode draad doorheen het fietsgebeuren tot op de dag van
vandaag is/blijft de schatbewaarder Valère Maes.
In
1980 volgde de kroon op het werk: 175 kilometer naar Banneux. De gezinnen met
de bus, de zieken ook. Twee volle bussen. Bij aankomst werden de fietsers
ontvangen als helden.
Samen
mis vieren, samen eten. Een dikke kus van de vrouw. “Tot straks thuis. En ziet
dat ge voorzichtig zijt.”
Maar
ze mochten gerust zijn. Er was een volgwagen. Fruit, drank, reservetubes. En
bovenal: zorg voor elkaar.
De
club groeide. Meer fietsers. Langere ritten. Betere organisatie. Een
startvergadering in het voorjaar. Een klassement op basis van deelnames. Een
feest op het einde van het seizoen. En vooral: elke zondag om 12 uur thuis.
Geen café als eindpunt. Maar gewoon thuis aan tafel.
Door
leeftijdsverschillen splitste de groep zich op. De snelle mannen vertrokken
vroeger en reden 100 km met hoogtemeters. De tweede groep — met ook enkele
dames — begon met 60 km, groeide naar 75 en later 90 km. Ze verzamelden in het
salon van Lowieke Vanderhoydonck. Koffie, grapjes, en dan de baan op.
Heusden-Zolder telde veel fietsclubs.
Jaarlijks was er een fusie-sterrit. Ook de kwb-fietsers organiseerden hun
editie. Later viel dat initiatief weg, maar onze fietsers bleven rijden.
Het seizoen liep van maart tot oktober. In de winter vertrok men om 9.30 uur voor een vrije rit. Op 21 juli en 15 augustus was er een lange tocht met volgwagen. En er was de gezinsfietsdag. “Happen en trappen.” Samen met vrouw en kinderen. Want fietsen verbindt.
In
1995, vierde KWB Nationaal haar
vijftigjarig bestaan van KWB in Mechelen. De fietsclub
van Zolder fietste van Zolder naar daar. Maar het kon altijd nog
straffer.
1996:
tweedaagse naar Bütgenbach. 170 km heen, 135 km terug.
1998: naar Ouwegem, 180 km.
2001:
25 jaar fietsclub in Oudenaarde, met de hellingen van de Vlaamse Ardennen — en
’s avonds nog energie voor een disco.
2004:
verlengd weekend in de Vogezen.
2015: Massembre, drie dagen Ardennen.
2016:
40 jaar fietsclub. Hellingen van Luik-Bastenaken-Luik, een rit rond de Rursee.
En André Vanoppen bekroond als kampioen in aantal ritten.
Wat
bleef al die jaren?
Dat
wanneer iemand lek reed, iedereen stopte.
Dat niemand alleen achterbleef.
Dat
zondagochtend meer was dan kilometers maken.
Het
was vriendschap op twee wielen. Gewone werknemers die dankzij de kwb-fietsclub
de liefde voor het fietsen ontdekten. Geen grootspraak. Gewoon samen
vertrekken. Samen aankomen.
Wie
dit alles uitgebreider wil herbeleven, vindt het verhaal in het boek
75
jaar KWB Zolder 1945–2020, een uitgave van Roger Schillebeeks.
je kan dit boek nog bekomen informeer u via raakzolder@gmail.com
Bezoek de website van RAAK Zolder KLIK HIER
anno
2026
De
wielen draaien nog steeds. Onder de naam WTC Zolder leeft de club verder.
Er
wordt nog altijd vertrokken, nog altijd gewacht bij een platte band, nog altijd
samen aangekomen.
Maar
dat… dat is een ander verhaal.
