Dank je, dag
Dank je, dag, voor wat je gaf,
voor wat ik deed, voor wie ik was.
Nu sluit ik zacht mijn ogen toe,
en laat je los, voldaan en moe.
Om 9.00 uur vertrokken de wielertoeristen voor de traditionele Fusierit. Met een mooie groep van 29 deelnemers werd het een pittige fietstocht in de verzengende hitte. Na de inspanning volgde de welverdiende ontspanning. Bij aankomst in Sint-Baaf werd er samen nagepraat en genoten van een frisse pint, een mooi moment van vriendschap en verbondenheid.
Vanaf 13.00 uur kregen de deelnemers nog een laatste kans om de populaire fietszoektocht af te werken. De zoektocht liep de hele maand juli en kende opnieuw een groot succes. Vele gezinnen, vrienden en fietsliefhebbers trokken eropuit om onderweg te genieten van de mooie plekjes die Eversel en de omgeving te bieden hebben. De vele inschrijvingen tonen aan dat deze activiteit jaar na jaar een vaste waarde blijft.
Om 14.00 uur was het de beurt aan de allerkleinsten tijdens de gezellige kindernamiddag. De parking aan Sint Baaf werd omgetoverd tot een waar speelparadijs met leuke spelletjes, animatie en creatieve activiteiten. De kinderen leefden zich volop uit met kleurrijke krijttekeningen op straat, iets wat op een gewone dag door het verkeer onmogelijk is. Clown Falkemie bracht heel wat vrolijkheid met haar grappige acts, leuke spelletjes en de mooiste ballonfiguren. Overal zag je lachende gezichten en blije kinderen die zorgeloos genoten van een heerlijke zomernamiddag.
Om 16.00 uur zorgde de Sint-Laurentiusharmonie voor een sfeervol luisterconcert. Op het terras van Sint-Baaf genoten de vele aanwezigen van prachtige muziek in een ontspannen en gezellige sfeer. Het was een optreden dat perfect paste bij deze zonnige feestdag.
Vanaf 17.00 uur schoven honderden bezoekers aan voor de traditionele reuze-BBQ. Samen tafelen met familie, vrienden en buren blijft één van de mooiste momenten van de dorpsfeesten. Ondanks de tropische hitte stonden de vrijwilligers urenlang aan de hete barbecues om iedereen snel en met de glimlach te bedienen. Een welgemeende dankjewel aan het volledige BBQ-team voor hun inzet en doorzettingsvermogen. Ook een bijzondere pluim voor de dames en het werkteam die al van in de vroege voormiddag alles voorbereidden zodat iedereen kon genieten van verse, verzorgde en heerlijk gekoelde gerechten. Zonder deze vrijwilligers zouden zulke feesten eenvoudigweg niet mogelijk zijn.
Om 20.30 uur volgde de prijsuitreiking van de fietszoektocht, waarna de spanning nog even steeg tijdens de trekking van de tombola. De mooie prijzen zorgden voor heel wat blije winnaars en vormden een fijne afsluiter van een prachtige feestdag.
De Everselse Parochiefeesten bewezen opnieuw waarom ze al jarenlang een vaste waarde zijn in onze gemeente. Het werd een weekend vol ontmoeting, gezelligheid, muziek, sport, lekker eten en vooral heel veel warme vriendschap. Overal zag je mensen samen genieten, herinneringen ophalen, nieuwe verhalen maken en vooral elkaar ontmoeten. Familie, vrienden, buren en bezoekers van ver buiten Eversel vonden opnieuw de weg naar Sint-Baaf en maakten samen van deze editie een groot succes.
Namens het organiserend comité gaat een oprechte dank uit naar alle vrijwilligers, medewerkers, verenigingen, sponsors en uiteraard ook aan alle bezoekers die aanwezig waren. Dankzij jullie enthousiasme, inzet en verbondenheid konden de Everselse Parochiefeesten opnieuw uitgroeien tot een onvergetelijk dorpsfeest.
Tot slot kunnen we alleen maar zeggen: dankjewel, Eversel! Dankzij de inzet van velen en de aanwezigheid van zoveel enthousiaste bezoekers werd dit opnieuw een editie om nog lang met een warm gevoel op terug te kijken. De sfeer, de gezelligheid en het samenzijn maakten van deze Parochiefeesten een feest voor iedereen. We kijken nu al uit naar een volgende editie, waarin we elkaar opnieuw mogen ontmoeten en samen nieuwe mooie herinneringen kunnen maken. Tot volgend jaar!
Dank aan Anita Beutels voor de foto's, verslag Rudi Coomans
Meer dan elf man en een bal
’t Is straf hoe zoiets begint. Nie in een bestuurszaal of met een groot plan, maar gewoon… op bivak, ergens in 1974. ’s Avonds, na ’t eten, wat gelach, wat zever, en iemand die zei:
“Zeg, zullen we eens gaan shotten?”
En da was ’t. De goesting was er. En waar goesting is, volgt de rest vanzelf.
Op het plein van Jogem werd er wat onderling gevoetbald. Niks officieels, gewoon lopen, lachen, vallen en weer opstaan. Tot er in november 1975 plots een eerste echte match kwam: tegen KWB Eversel. Niet iedereen had voetbalschoenen. Sommige mannen trokken gewoon hun putschoenen aan. “Da zal wel ongeveer hetzelfde zijn,” dachten ze. De uitslag? Laat ons zeggen: navenant. Maar dat maakte niks uit. De start was gegeven. En kijk, zelfs een eerste sponsor, BAC, stond al rap paraat.
Als we wilden blijven voetballen, moest er wat meer structuur komen. Er werd een klein werkgroepke gevormd, met Claudio Bedin als trekker, gesteund door Albert Thoelen en Rik Karremans. En dat het vooruitging, bewezen ze in mei 1976, op een toernooi in Zonhoven. Drie dagen voetbal… en KWB Zolder-Centrum won het toernooi. Overtuigend. Vanaf toen wist men: met die mannen valt nie te lachen.
In 1978 organiseerden we ons eerste eigen toernooi op Jogem, waar ook alle thuiswedstrijden gespeeld werden. De ploeg groeide zo hard dat er zelfs een tweede ploeg bijkwam. Een zaterdagploeg en een zondagploeg, elk met zeventien à achttien man. Talent of geen talent: iedereen speelde. Er was een beurtrol. Da was KWB: niemand bleef aan de kant staan.
Wie zelf een toernooi organiseert, moet natuurlijk ook elders gaan spelen. Zo deden we mee aan toernooien links en rechts, en natuurlijk ook aan de voetbalhappening van de Vuurfeesten. Maar ja… de jaren gingen voorbij, en de leeftijd begon te wegen. Er kwam een nieuw werkgroepke, met Jef Beerten als verantwoordelijke, samen met Fons Schroeyen, Walter Mullens, Fred Droogmans, Tonny Vanhamel en Ludo Krawinkel. Er werd verder gespeeld, maar altijd op ons eigen tempo.
Na elke match was er een tombola. Prijzen van de lokale handelaars, want die moesten ook leven. De brouwer verdiende zijn centje, en aan de toog werd de tactiek voor de volgende match zo grondig besproken dat trainen in de week eigenlijk overbodig was. Met een pint in de hand wist iedereen perfect hoe het had gemoeten.
In 1993 sloeg de leeftijd weer toe. Terug naar één ploeg. Het bestuur veranderde: Jos Elsen nam het voortouw, samen met Michel Dijselbloem, Hubert Bertels en nog mannen van de vorige ploeg Tonny, Ludo, en Fons. En voetbal bleef belangrijk, maar nooit belangrijker dan het gezin. Er kwamen uitstappen: naar Keulen voor een match, naar Boom, Brussel, en zelfs naar de Efteling.
Voetbal was de reden, vriendschap het doel.
Elke januari was er de vaste nieuwjaarstraditie: een ontbijt met spek en eieren, en daarna
met een volle maag een pittige match: zaterdagploeg tegen zondagploeg. Langs de lijn: vrouwen en kinderen. Da waren momenten die blijven hangen.
In 2000 bestonden we 25 jaar. En dat werd gevierd. Feesten konden we. Tot in de kleine uurtjes. Met de opbrengst, en wat hulp van de sponsor, werd elke speler volledig in het nieuw gestoken, sportzak erbij. Sponsors vinden was nooit gemakkelijk, maar ’t lukte
altijd… met wat overtuiging en veel goesting.
In 2004 kwam het einde. Te weinig jongeren. De tijd had zijn werk gedaan. KWB Zolder- Centrum voetbal stopte. Maar zoals het KWB betaamt, werd alles netjes afgerond. In 2007 werd de kledij geschonken aan een organisatie die werkte met voetballende jongeren in Afghanistan. Datzelfde jaar was er nog één keer een reünie. Oude spelers tegen elkaar, nog één match… en daarna koffie en broodjes. Het laatste geld in kas ging naar het Kankerfonds.
Ge voelt het wel: dit was meer dan voetbal. Dit was kameraadschap. Vertrouwen. Mensen op wie ge altijd kon rekenen, ook bij andere KWB-activiteiten. Het was een kweekschool voor wijkmeesters. Ze waren een vaste waarde in het parochieleven, in jeugdzorg, bij het gemeentebestuur en in de dorpsraad.
Anno 2026
Vandaag, in 2026, is er geen KWB Zolder-voetbal meer. Geen matchen, geen tombola’s, geen putschoenen.
Maar wie er toen tegen speelde, weet het nog altijd: die mannen werden gerespecteerd.
Nie omdat ze altijd wonnen, maar omdat ze fair waren, samen bleven, en nooit vergaten waar ze voor stonden.
Een historische ploeg. Gekend. Geliefd.
En vooral: een ploeg die iets naliet dat blijft.
Want sommige elftallen verdwijnen van het veld… maar nooit uit het geheugen.
Ook jij kan deelnemen door uw foto in goede kwaliteit te sturen naar redactie@nieuwsheusdenzolder.be met een korte fotobeschrijving.
Op 29 augustus sluiten we deze fotowedstrijd om middernacht af.
Veel succes gewenst
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
Circuit Zolder stond opnieuw volledig in het teken van historische autosport. Tijdens het evenement kwamen verschillende legendarische raceklassen in actie, waaronder de DMV Formel Vau, Historic Monoposto Racing, European GT Lite Challenge en de populaire Youngtimer Trophy.De terugkeer van de Formule Vau was één van de blikvangers. De historische eenzitters met Volkswagen-techniek, die vroeger jaarlijks op Zolder te zien waren, brachten opnieuw de nostalgische sfeer van de beginjaren van de autosport naar het circuit. Met 34 deelnemers aan de start ging de overwinning in Race 1 naar Uwe Ahlers met startnummer 214. In Race 2 was Stefan Abt de snelste.
Ook de Historic Monoposto Racing zorgde voor spektakel met Formula Ford, Formula Super Ford en Formula 3-wagens. Deze compacte eenzitters vormden vroeger de leerschool voor heel wat grote namen uit de autosport. De kwalificatie werd aangevoerd door Leon den Hollander met zijn Van Diemen RF83, gevolgd door Frank Färber en Peter Drennan.
In de European GT Lite Challenge kwamen vooral Lotus-modellen in actie. De overwinning ging naar Paul Maréchal met een Lotus Exige V6 Cup R, voor Thierry Het Meest en Nikolaj Ipsen.
De lange wedstrijd van de Youngtimer Trophy bracht opnieuw een mix van iconische toerwagens uit de jaren 80 en 90. De winst ging naar Heiko Hülsmann met een Opel Kadett-B 1900. Het podium werd vervolledigd door een BMW E30 en een Ford Escort RS 2000.
Ook de Youngtimer Trophy Groep 2 leverde spektakel op met krachtige historische GT-wagens. De Porsche 911 RSR domineerde de wedstrijd: André Kunkel en Michael Funke behaalden de overwinning, gevolgd door Michael Hess en Altfrid Heger.
Naast de races was er ook aandacht voor liefhebbers buiten de competitie. De eerste editie van Cars & Coffee – Circuit Edition zorgde voor veel belangstelling. Bezoekers konden hun eigen wagen meebrengen, deelnemen aan een parade op het circuit en genieten van een brunch in de Martini Racing Club.
Het evenement paste perfect binnen de sfeer van het Hesbaye Historic Festival, dat klassieke wagens, historische autosport en beleving centraal stelt. Met een combinatie van competitie, nostalgie en passie voor oude racewagens bewees Circuit Zolder opnieuw dat historische autosport nog altijd veel liefhebbers weet te bereiken. Met veel dank aan Simonne Mertens voor de mooie fotoreeks, verslag Rudi Coomans