't Es nie woàr, eh...
Van een onvergetelijke revue in 1983 naar een traditie die blijft leven
Februari 1983. In het Ontmoetingscentrum van Heusden-Berkenbos hangt een bijzondere spanning in de lucht. Achter de coulissen wordt nog snel een kostuum rechtgetrokken, de grime wordt bijgewerkt en hier en daar klinkt een laatste bemoedigend woord. In de zaal vullen de stoelen zich langzaam met nieuwsgierige toeschouwers. Iedereen voelt het: vanavond staat er iets bijzonders te gebeuren.
"'t Es nie woàr, eh..." wordt niet zomaar een voorstelling. Het is de jubileumrevue waarmee het Heusdens Volksteater zijn vijftiende verjaardag viert. Een voorstelling boordevol kleur, muziek, humor en herkenbare situaties uit het dagelijkse leven, gebracht op die unieke Heusdense manier.
Op het podium verschijnt een bonte stoet van Bietewieten, Lorejassen, Frotseleers en Armschaapjes. Ze lopen elkaar voor de voeten, brengen het publiek aan het lachen en zorgen voor de ene verrassende situatie na de andere. En alsof dat nog niet genoeg is, wordt de rust in het land der "Ae Belzen" verstoord door niemand minder dan Juul César, die koste wat kost een schone Heusdernixe wil ontvoeren. Het levert een stroom van dolkomische "kwèddels" op waar het publiek zich kostelijk mee amuseert.
Maar achter al die vrolijkheid schuilt vooral maanden van hard werk. Decorbouwers, naaisters, muzikanten, dansers, spelers en de vele helpende handen geven het beste van zichzelf om van deze jubileumvoorstelling iets onvergetelijks te maken. Met een warm woord van dank wordt hulde gebracht aan iedereen die het Heusdens Volksteater jarenlang heeft gesteund, en in het bijzonder aan de trouwe "Kerlienekes", die met hun inzet, geduld en liefde een onmisbare schakel vormen binnen de vereniging.
Zoals Maurice Meeus later mooi zou verwoorden, stond 1982 helemaal in het teken van de voorbereiding op dat vijftienjarig bestaan. Er waren plannen, dromen en verwachtingen. De culturele veertiendaagse in de gemeente, een videofilm van Ivo Lijnen en de komst van een nieuwe zaal in Heusden-Centrum maakten duidelijk dat het culturele leven volop in beweging was. Met "'t Es nie woàr, eh..." bewees het Heusdens Volksteater opnieuw dat revue mensen samenbrengt. De danseressen zorgden voor extra kleur en het geheel groeide uit tot een waar feest voor jong en oud.
Ook naast de planken leefde het Heusdens Volksteater volop. Trouwe bezoekers werden verwend met een optreden van De Strangers, die voor het eerst in Heusden optraden en waarmee later een bijzondere vriendschap zou ontstaan. Intussen bleef het HVT-Nieuws een geliefd blad dat iedereen op de hoogte hield van het reilen en zeilen binnen de vereniging. De vraag om ooit gemengd te spelen kwam af en toe opnieuw boven, maar de keuze bleef dezelfde. Het Heusdens Volksteater bleef trouw aan zijn eigenheid en bouwde verder aan zijn rijke geschiedenis.
Drieënveertig jaar later...
En plots schrijven we ANNO 2026.
Drieënveertig jaar zijn voorbijgevlogen, maar de liefde voor de revue is nog altijd even groot. Opnieuw gonst het van bedrijvigheid, ditmaal in het Kuipershof. Wekenlang wordt gerepeteerd, gebouwd, genaaid, gezongen en gelachen. Dezelfde inzet, dezelfde vriendschap en dezelfde passie die het Heusdens Volksteater al generaties lang kenmerken, zijn nog altijd voelbaar.
Het resultaat mag gezien worden. Niet minder dan twaalf voorstellingen staan op het programma, en stuk voor stuk zijn ze volledig uitverkocht. Elke avond stroomt de zaal vol met een enthousiast publiek dat weet waarvoor het komt: een avond onbezorgd genieten, lachen en zich laten meeslepen in de typische HVT-sfeer.
Zoals vroeger is ook nu iedereen onmisbaar. De Chiro van Heusden zorgt met veel enthousiasme voor de vestiaire. De dansers brengen opnieuw kleur en beweging op het podium. De HVT-Band laat de vrolijke melodieën weerklinken tijdens de voorstelling en zorgt ook in de pauze voor die gezellige, warme sfeer die zo eigen is aan het gezelschap.
Het is meer dan een voorstelling alleen. Het is een traditie die generaties verbindt. Vele bezoekers herkennen nog gezichten van vroeger, terwijl nieuwe generaties hun eerste HVT-herinneringen maken. Er wordt gelachen om nieuwe sketches, maar even goed gekoesterd wat al tientallen jaren bestaat.
Misschien is dat wel het mooiste aan het Heusdens Volksteater.
De tijden veranderen, decors worden moderner en technieken evolueren, maar de ziel van HVT blijft dezelfde als in 1983: mensen samenbrengen, warmte creëren en het publiek een avond bezorgen die nog lang blijft nazinderen.
En daarom kijken we nu alweer vol verwachting uit naar december, wanneer de kaartenverkoop voor de revue van februari 2027 van start gaat. Want één ding is in al die jaren nooit veranderd.
Wie ooit een HVT-revue heeft meegemaakt, wil er steeds opnieuw bij zijn.
En dan klinkt die oude titel opnieuw, met een glimlach die generaties overspant:
"'t Es nie woàr, eh..."
Of misschien toch wel...
