Nostalgie moment => KWB / RAAK Zolder – Een verhaal van mensen, mest en verbondenheid

Op 1 april 1945 zag KWB Zolder-Centrum het levenslicht. Geen aprilgrap, maar het begin van een verhaal dat generaties zou verbinden. In de schaduw van de mijn, tussen stof en steenkool, groeide een vereniging die draaide op vriendschap, engagement en samenhorigheid.

De eerste voorzitter, Felix Vanvelk (1945–1950), legde de fundamenten. Hij werd opgevolgd door Leo Meykens, Louis Bosmans, Roger Schillebeeks, Willy Gorissen en tenslotte Albert Aerts (1992–2000). Elk van hen gaf kleur aan zijn tijd.

Toen er in 2000 geen nieuwe kandidaat-voorzitter opstond, gebeurde er iets typerends voor KWB Zolder: men wachtte niet af — men loste het samen op. Er kwam een gedeeld voorzitterschap. Maandelijks wisselde de hamer van hand. Albert Aerts, Walter Hoste en Herman Thiels namen samen de verantwoordelijkheid.

Walter werd in 2002 penningmeester, Herman in 2003 secretaris. Ze combineerden hun taak met het beurtelings voorzitten van de vergaderingen. Albert bleef intussen hét aanspreekpunt, het gezicht van de vereniging, ook zonder officiële titel. Rik Leduc, Roger Poelmans en Roger Schillebeeks waren de aanvullende ondersteuners binnen het dagelijks bestuur. Zo werkte KWB verder: zonder franjes, maar met grote inzet.

Doorheen de jaren veranderden de namen in het kernbestuur, maar de geest bleef dezelfde. In 2022 moest Roger Poelmans om gezondheidsredenen stoppen. Gerda Zeelmaekers en Jos Swinnen namen zijn plaats in. Toen ook Albert in 2024-2025 fysiek een stap terug moest zetten, nam Herman het voorzitterschap permanent waar — niet uit ambitie, maar uit verantwoordelijkheidszin.
Vandaag leeft de werking verder onder de naam RAAK Zolder, maar het hart klopt nog hetzelfde.

Van kaartavond tot gezinsuitstap

In de jaren zestig waren kaartavonden nog vaste prik. De geur van koffie, het tikken op tafel, een kwinkslag en een lach. Maar tegen de jaren zeventig verdwenen ze stilaan. De wereld werd groter — en KWB trok eropuit.

Duitse steden, Blankenberge met de trein, themareizen naar Diest. Eerst nog vertrekken om vijf uur ’s morgens na de mis. Later wat menselijker: met het hele gezin, vertrek in de voormiddag, thuiskomst rond zeven uur ’s avonds.

Banneux was jarenlang een hoogtepunt. Tijdens het Triduüm reed de bus, terwijl de kwb- fietsclub dezelfde richting uitging. In de beginjaren vulden zelfs twee bussen zich met gezinnen. Het waren dagen van samen beleven.

Ook fabrieksbezoeken hoorden erbij: de mijn, Sidmar, brouwerijen, het ziekenhuis, de BRT, waterzuivering, noem maar op. Geen uitstap zonder inhoud. Leren en ontmoeten gingen hand in hand.

Samenaankoop – Het kloppend hart

Maar wie KWB Zolder zegt, zegt Samenaankoop.
In oktober 1984 begon het verhaal dat de afdeling zou tekenen. Stookolie, kolen en aardappelen — eenvoudig, maar doeltreffend. Het principe was helder en sociaal: ook kleine bestellingen (vanaf 500 liter mazout) kregen dezelfde voordelige prijs. Dat betekende ademruimte voor vele gezinnen.
Drie keer per jaar samen sterk. Geen grootspraak, maar solidariteit in actie.

Het aanbod groeide: groentezaden, plantgoed, papier (A4), potgrond, meststoffen, kalk, isolatiemateriaal, appels, peren… Steeds luisterend naar wat leden nodig hadden.

En dan was er de legendarische samenaankoop van stalmest.

Een zwaar geladen oplegger uit Brabant reed Zolder binnen. Een ploeg vrijwilligers stond klaar met riek en mesthaak, hoge botten aan, kleren die beter buiten bleven. Met man en macht werd gelost. Soms moest men boven op de hoop klauteren om de juiste hoeveelheid te schatten. Een “beëdigd schatter” gaf het teken: voldoende.

Er werd gewerkt. Hard gewerkt. Maar er werd ook gelachen. Moppen met een geurtje. Vermoeide spieren, maar warme kameraadschap.

Thuis klonk het steevast:
“Uw kleren buiten uitdoen!”
En als de kinderen van school kwamen:
“Wat stinkt hier zo?” “Dat is onze pa.”

Wanneer je vroeger Zolder binnenreed, voelde je de mijnverzakkingen in de weg. Maar als er mest geleverd was, rook je het ook. Dat hoorde bij het dorp. Dat was KWB.

De cijfers uit 1987 tonen hoe groot dat vrijwilligerswerk eigenlijk was:

•                    500.000 liter mazout

•                    2.157 pakjes groentezaden

•                    23.500 kg aardappelen

•                    2.415 kg appels

•                    95.000 kg stalmest

•                    40.000 vellen A4-papier

Dat zijn geen droge cijfers. Dat zijn verhalen van mannen en vrouwen die zich belangeloos inzetten. Van gezinnen die elkaar hielpen. Van een dorp dat samenwerkte.

Later schakelde men over op meststoffen in zakken. Praktischer, properder misschien. Maar de herinnering aan die mestdagen blijft uniek. Het was zwaar werk, vrijwillig gedragen, en daarom zo waardevol.

Vandaag wordt de samenaankoop georganiseerd samen met andere afdelingen. Onder de naam RAAK Zolder leeft de traditie verder. Minder geur misschien, maar dezelfde solidariteit.

Wat blijft na al die jaren?
Dat engagement geen titel nodig heeft.
Dat gedeelde verantwoordelijkheid sterker is dan één voorzitter.
Dat vriendschap soms naar mazout of mest kan ruiken — maar altijd warm aanvoelt.

Wie het volledige verhaal wil herbeleven, kan terecht in het boek
75 jaar KWB Zolder 1945–2020, uitgegeven door Roger Schillebeeks. Wil je mee deel uitmaken van dit verhaal? raakzolder@gmail.com

Want namen veranderen. Tijden veranderen. Maar waar mensen elkaar blijven dragen, blijft de geest van KWB — nu RAAK — voor altijd leven

Er zijn nog een klein aantal boeken van 75 jaar Kwb over.
Ze kunnen uiteraard nog verkocht worden aan geïnteresseerden en dit aan een bedrag van 25 euro per stuk. Het eventuele rekeningnummer waarop hiervoor ook kan gestort worden is: BE55 7845 5022 4644 ( = Raak Zolder-Centrum )
Bezoek de website van RAAK Zolder KLIK HIER