Na haar huwelijk met Eddy Vossius trok Julia met weinig middelen naar Brussel, op zoek naar een beter leven. Ze vonden onderdak bij haar zus Louisa en werden uiteindelijk conciërge bij een Franstalige adelfamilie. Julia stond in voor het huishouden en de maaltijden voor een baron & barones met vier kinderen, Eddy werkte als privé chauffeur en tuinman. Het was intens en veeleisend werk, waarbij Julia ook de Franse taal moest leren en dag en nacht paraat stond.
In 1958 werd hun dochter Anita geboren. Eddy werkte daarnaast als vrachtwagenchauffeur om extra inkomsten te hebben. Na jaren hard werken konden ze een huis kopen in Hoeilaart. Door de zware werklast kreeg Julia echter een zenuwinzinking en moest ze op doktersadvies stoppen met haar job. 1971 De verhuis naar Hoeilaart betekende een nieuw begin: Julia begon opnieuw van het leven te genieten met uitstappen, fietsen, de vrouwenbeweging en shoppen.
Na het huwelijk van haar dochter 1978 volgde een spijtige echtscheiding met Eddy, maar opnieuw vond Julia geluk in haar rol als grootmoeder met de geboorte van haar eerste kleindochter Evy. Later ontmoette ze haar nieuwe levenspartner Jean Raymaekers, met wie ze volop genoot van reizen, sport, sociale activiteiten en het leven. Julia hechtte altijd veel belang aan fierheid, verzorgd voorkomen en mode. De geboorte van haar tweede kleindochter Elien (1990) maakte haar geluk compleet.
Volgende heugelijke gebeurtenis op 24 september 2009 werd de geboorte van haar achter kleinkind Beau als kers op taart gevierd.
Op latere leeftijd kreeg Julia zware tegenslagen te verwerken: het overlijden van Jean evenals een borstkankerdiagnose met amputatie. Dochter Anita stond haar in deze periode liefdevol bij met alle zorg, steun en positiviteit. Ondanks artrose en osteoporose bleef Julia actief en turnen tot haar 89e, trouw aan haar motto van gezond eten en bewegen.
Tijdens de coronaperiode ging haar mentale gezondheid achteruit en nam de eenzaamheid toe. Daarom viel de beslissing om dochter Anita te volgen en verhuisde ze als 95 jarige naar Limburg, naar woonzorgcentrum De Bloemelingen. Dankzij goede zorgen en veel contact vond Julia na enige tijd opnieuw rust.
Julia Luwel groeide uit tot een lieve, trotse, maar vooral moedige en warmhartige vrouw die een eeuw vol levensverhalen mocht beleven.
Een uitzonderlijke prestatie: 2026 bereikt, 100 jaar.
Proficiat, Mammy Julia.
Opgemaakt door dochter Anita
Zo'n 60 tal medebewoners kwamen vanmiddag meevieren in de koffiezaal van de Leliestraat, mooie muziek van Jan Geenen live gspeeld waar iedereen van genoot en een dikke dank je wel aan alle verzorgers die dagelijks klaarstaan om de beste zorgen toe te dienen aan allen.
