Van kleine woensdagnamiddagen tot een bloeiend thuis:
De geschiedenis van ’t Weyerke, de eerste 15 jaar (1977 – 1992)
De bovenste foto's dateren van ergens eind jaren zeventig, het was op een woensdagnamiddag op domein Bovy waar de bewoners van 't Weyerken mochten gaan dansen met een Volkdanssgroep.
Foto's met dank aan Inge De Geyter voor 't Weyerke
Het verhaal van ’t Weyerke begint in 1977, toen een enthousiaste groep vrijwilligers zich op woensdagmiddag verzamelde in het Rode Kruisgebouw in Berkenbos. Hun missie was eenvoudig maar krachtig: kinderen en volwassenen met een beperking een fijne, warme en zinvolle namiddag bezorgen. Liedjes zingen, knutselen, schilderen met olieverf en vele andere creatieve activiteiten vormden het hart van deze samenkomsten. De deelnemers straalden bij de aandacht die ze kregen en gingen met een glimlach naar huis, al keken ze soms ook met een tikkeltje weemoed uit naar de volgende woensdag, want de mooie namiddag was alweer voorbij.
De jaren die volgden brachten snel groei en nieuwe kansen.
In februari 1979 werd de vzw ’t Weyerke officieel opgericht. Het initiatief verhuisde naar de leegstaande schoolgebouwen op de Voort in Zolder, waar meer ruimte was om te groeien en meer mensen te verwelkomen. Hier legde ’t Weyerke de basis voor een toekomst waarin zorg, aandacht en warmte centraal zouden blijven staan.
Begin jaren ’80 kreeg ’t Weyerke steeds meer erkenning. In januari 1983 werd het officieel erkend als dagcentrum binnen het netwerk van Sint-Oda, een belangrijke stap om kwaliteitsvolle zorg te kunnen garanderen. Datzelfde jaar werd de eerste editie van de Weyerkesfeesten gehouden in het park van het Rode Kruis in Heusden — een traditie die vele jaren later nog steeds wordt gekoesterd als een feest van verbondenheid en vreugde.
De uitbreiding zette zich onverminderd voort.
In 1984 werden de vernieuwde lokalen op de Voort feestelijk heropend, en kreeg ’t Weyerke een eigen vervoerdienst. Dit maakte het mogelijk om nog meer mensen te bereiken en zorg toegankelijker te maken. Diezelfde periode werd ’t Weyerke gesteund door de 8ste Linie, die peter werd van het initiatief — een teken van vertrouwen en verbondenheid met de lokale gemeenschap.
In maart 1985 kreeg ’t Weyerke erfpacht op het prachtige Domherendomein in Zolder, waar al snel plannen werden gemaakt voor een nieuw zorgcentrum. In januari 1986 startte de eerste leefgroep van het bezigheidstehuis in de Nicolaïstraat in Heusden, en later dat jaar werd ook het Domherendomein officieel verworven door Sint-Oda. Tegelijkertijd kreeg ’t Weyerke ook steun van de 2e Regiment Veldartillerie uit Helchteren, die petercompagnie werd.
De jaren eind jaren ’80 stonden in het teken van verdere professionalisering.
In juni 1988 verhuisden de Weyerkesfeesten naar de zomermaanden, zodat iedereen nog meer kon genieten van dit jaarlijkse samenzijn. September 1988 bracht ook de oprichting van de stuurgroep familiewerking, waarmee de stem en betrokkenheid van ouders en familieleden nog meer centraal kwamen te staan.
Begin 1989 begonnen de bouwwerken op het Domherendomein, een mijlpaal die leidde tot een tweede leefgroep in Heusden en het allereerste personeelsfeest dat de verbondenheid onder collega’s vierde. In februari 1990 werd de eerste steen gelegd van het nieuwe dagcentrum (ZAC) en in september van dat jaar kon het activiteitencentrum feestelijk in gebruik genomen worden.
De jaren ’90 waren een periode van uitbreiding en verdieping:
In november 1990 begon ’t Weyerke met de bereiding van maaltijden voor het OCMW Heusden-Zolder, waarmee ze ook een belangrijke rol vervulden binnen de bredere lokale gemeenschap. In maart 1991 verscheen de eerste Weyerkesinfo, een nieuwsbrief voor sympathisanten die het contact en de betrokkenheid versterkte.
Diezelfde maand werden ook Huize Boekt in Zolder geopend, en vond de eerste eetdag plaats in samenwerking met Kiwanis Zolder-Terlaemen, gekoppeld aan een opendeurdag bij ’t Weyerke. Juni 1991 was een cruciaal moment met de oprichting van de vzw Dienstencentrum ’t Weyerke, waarmee de organisatie een professionele structuur kreeg voor verdere groei.
In maart 1992 volgden de ingebruiknames van Huize Berkenbos in Heusden en in juni dat jaar Huize Bolderberg in Eversel. September 1992 bracht niet alleen de opening van ’t Vlot in Paal-Tervant, maar ook de start van het therapiecentrum op het Domherendomein. Het semi-internaat ’t Trapke startte haar werking in oktober 1992 in het therapiecentrum, een grote meerwaarde voor jongeren die meer intensieve begeleiding nodig hadden.
In november 1992 werd het eerste Dinner Dance georganiseerd, een benefietevenement dat sindsdien een blijvende traditie is. In oktober 1993 begonnen de bouwwerken aan de Hekstraat in Beringen, een teken van vertrouwen in de toekomst en de groei van ’t Weyerke.
Anno 2025 is ’t Weyerke uitgegroeid tot een warm en professioneel dienstencentrum dat zorg en ondersteuning biedt aan meer dan 230 kinderen en volwassenen met diverse beperkingen. Met ruim 300 personeelsleden en honderden vrijwilligers vormen we een grote familie die zich dagelijks inzet om van ’t Weyerke een tweede thuis te maken. De kracht van ’t Weyerke ligt in de hartelijkheid en het onophoudelijke engagement van de vele vrijwilligers, die generatie na generatie klaarstaan om te helpen, te luisteren en te ondersteunen.
Hun toewijding, warmte en liefdevolle zorg zorgen ervoor dat ’t Weyerke veel meer is dan een zorginstelling: het is een plek van menselijkheid, respect en hoop. We kijken met dankbaarheid terug op bijna vijftig jaar geschiedenis en met vertrouwen vooruit naar een toekomst waarin iedereen met een beperking volwaardig kan meedoen, zichzelf kan zijn, en zich geliefd weet.
