Wie vandaag naar de schachtbok van Zolder kijkt, ziet meer dan een indrukwekkend bouwwerk van staal. Hij ziet een stukje van het verleden van onze gemeente.
In 1924 kreeg de S.A. Charbonnages de Helchteren-Zolder deze indrukwekkende schachtbok. Bijna zeventig jaar lang was hij een vertrouwd beeld voor de mijnwerkers en hun families. Onder zijn hoofd begonnen duizenden mijnwerkers hun dagelijkse tocht naar de diepe ondergrond.
De schachtbok werd een symbool van arbeid, kameraadschap, trots en verbondenheid. De mijn sloot uiteindelijk in september 1993 als laatste steenkoolmijn van de Benelux. Maar de herinnering bleef, onder andere dankzij de schachtbok die als stille getuige in ons landschap bleef staan.
Na bijna honderd jaar weer en wind was het hoofd zwaar aangetast door roest. In april 2025 moest het daarom worden verwijderd voor restauratie. Even leek het vertrouwde silhouet verdwenen.
Maar vandaag mogen we opnieuw met trots omhoogkijken.
Het gerestaureerde hoofd is teruggeplaatst en maakt opnieuw deel uit van het landschap van Zolder. De schachtbok staat er weer zoals we hem kennen: fier, herkenbaar en vol verhalen.
Helaas verloor Zolder in het verleden ook zijn tweelingsbroer. De andere schachtbok werd afgebroken en verdween uit het landschap. Juist daarom is het zo waardevol dat deze schachtbok bewaard bleef en vandaag opnieuw haar plaats inneemt.
Want de mijn mag dan gesloten zijn,
het verhaal van de mijnwerkers leeft voort.
Van 1924 tot vandaag blijft de schachtbok een monument voor iedereen die hier ooit werkte, voor hun families en voor een tijd die voorgoed deel uitmaakt van onze geschiedenis.
Onze schachtbok staat er weer.
En hij hoort opnieuw thuis in het landschap van Zolder.
